Dat is een vraag die mensen zich wel eens hebben gesteld... en soms nog steeds stellen. Het is immers een onafhankelijk, solitair dier dat niet bij mensen wil zijn. Dat is wat ons altijd is verteld, toch? Maar degenen onder ons die de kans hebben gehad om deel uit te maken van een van hun families, en zij van de onze, weten dat dat niet helemaal waar is . Niet helemaal.
Als je nog geen katje hebt, ontdek je hier waarom we zo dol zijn op katten.
Waarom vinden we ze zo leuk?

Katten en mensen kunnen niet meer verschillen: sommigen, vaak ongrijpbaar, eenzaam, die graag onopgemerkt blijven en een groot deel van hun leven slapend doorbrengen; anderen aan de andere kant, we zijn sociaal, we houden van eenzaamheid, maar in kleine hoeveelheden (in het algemeen), en we genieten meestal veel van het buitenleven.
Maar velen van ons worden verliefd op zijn lieve blik, zijn behendige bewegingen, die katachtige die, hoewel het misschien anders lijkt, veel van zijn genetische eigenschappen deelt met dieren zoals tijgers, leeuwen of poema's.
Is dat uiteindelijk wat katten zo geweldig maakt? Nou, ze zijn niet gedomesticeerd, of niet helemaal . Ze zijn niet zoals honden, eveneens prachtige, harige wezens, maar in tegenstelling tot katten staan ​​ze niet altijd te springen om mensen te behagen. Katten zijn onafhankelijker.
Je kunt ze trucjes leren, maar ze leren alleen als ze dat willen; als ze er iets voor terugkrijgen (een traktatie, een verwensessie en / of een spelsessie).
Naar mijn mening houden we van harige dieren omdat ...:
Ze hebben een karakter dat lijkt op het onze
Het klopt. Het is bekend dat dieren, en ook mensen, beter overweg kunnen met andere levende wezens die een vergelijkbaar temperament hebben . Hoewel katten roofdieren zijn die van geboorte tot het einde van hun leven hun jachttechnieken perfectioneren door te spelen, lijken ze in sommige opzichten erg op ons. Misschien wel het belangrijkste voor een goede samenleving. Bijvoorbeeld:
- Als je ze liefde geeft, zal hij het je geven. En als je hem negeert, zal al het mogelijke doen om uw aandacht te trekken.
- Begroet je als hij je ziet aankomen, en soms zegt hij zelfs 'tot ziens' - miauwend - als je weggaat.
- Hij wordt erg blij als je hem een ​​traktatie -voor katten- geeft, en veel als je hem een ​​stuk gerookte zalm of ham geeft.
- Als je hem een ​​keer slecht behandelt, verzwakt de relatie, en vertrouwen is verloren. Vanaf dat moment kan het maanden duren voordat de kat zich weer goed over je voelt.
Herken je sommige van deze gedragingen bij mensen?

Ze zijn onze beste harige vriend
Ze zijn leuk, sociaal, aanhankelijk, ze laten ons lachen… En dat allemaal alleen maar omdat ze een dak boven hun hoofd hebben om ze te beschermen tegen het weer, en volle voerbakken. Oh, en speelgoed, krabpalen, kattenbakken… Maar we willen het beste voor ze , dus de kosten… daar maken we ons gewoon geen zorgen over.
Omdat ze deel uitmaken van onze familie . 
Wat zegt de wetenschap?
Dit artikel zou niet compleet zijn zonder te weten wat de wetenschap heeft ontdekt. Het is waar dat wanneer ze het gedrag van katten en / of de mensen die van hen houden, we onszelf afvragen: »en nu beseffen ze het?». Dat is juist.
Maar we mogen niet vergeten dat, voor wat we van puur gezond verstand zijn, het voor veel mensen iets nieuws is. En er zijn nog steeds velen die zich afvragen of katten gevoelens hebben of niet.
Laten we nu, met dit alles rekening houdend, eens kijken wat de wetenschap zegt.
Kattenliefhebbers zijn over het algemeen meer introvert
In 2010 vulden in totaal 4500 mensen een vragenlijst in die was ontwikkeld door de Universiteit van Texas. In dit onderzoek , onder leiding van psycholoog Sam Gosling, werden de respondenten ingedeeld in de categorieën hondenliefhebbers, kattenliefhebbers, liefhebbers van beide dieren, of liefhebbers van geen van beide.
De vragen waren bedoeld om onder andere de sociale vaardigheden, openheid, vriendelijkheid en/of neiging tot piekeren van de deelnemers te bepalen. Zo definieerde Goldings test kattenliefhebbers als meer reflectief en introvert, minder emotioneel stabiel, maar met een grotere verbeeldingskracht en een hogere ontvankelijkheid voor nieuwe ervaringen.
Naar de 'kattenliefhebbers'ze houden misschien meer van cultuur
Vier jaar nadat Gosling zijn studie had geleid, leidde een professor psychologie aan de Carroll University in Wisconsin, Denise Guastello genaamd, haar eigen studie, waarbij ze niet alleen rekening hield met de persoonlijkheid van dierenliefhebbers, maar ook met hun omgeving.
Iemand die bijvoorbeeld de hond niet hoeft uit te laten, kan die vrije tijd gebruiken om een ​​boek te lezen of musea te bezoeken. Dat betekent natuurlijk niet dat kattenliefhebbers slimmer zijn dan hondenliefhebbers – absoluut niet – maar het betekent wel dat kattenliefhebbers over het algemeen meer huismussen en introverter zijn.
Misschien, en misschien alleen daarom, zijn er zoveel kunstenaars en schrijvers, overleden of niet, die met katten hebben geleefd of leven, zoals onder anderen Jorge Luis Borges of Ray Bradbury.
Als je wilt, kun je het onderzoek hier lezen (het is in het Engels).
Ik hou niet van katten, waarom?

Er zijn mensen die niet van katten houden, hetzij omdat ze een fobie voor ze hebben ontwikkeld, hetzij omdat ze een ongeluk hebben gehad, of simpelweg omdat ze ze niet leuk vinden, net zoals ieder van ons bijvoorbeeld niet van hamsters houdt.
Als het voor het laatste is, is er niets dat kan worden gedaan. Maar als het te wijten is aan een fobie of een traumatische situatie die je in het verleden hebt meegemaakt, dan is het raadzaam om een ​​professional, een psycholoog, te raadplegen, vooral als je gaat samenwonen met iemand die wel van katten houdt. Dit zal het samenleven zonder twijfel veel beter maken.
Toch moet je jezelf niet forceren. Fobieën verdwijnen niet van de ene op de andere dag, en ook niet door elke kat die in de buurt komt te aaien . Je moet het rustig aan doen, in je eigen tempo. Probeer ze te begrijpen ; dat zal je waarschijnlijk een beter gevoel geven.
Ik hoop dat het nuttig voor je is geweest .