Sommige katten worden geboren met strabisme, een afwijking die, ondanks de schijn, het zicht van een dier niet per se ernstig hoeft te beïnvloeden als deze aangeboren en stabiel is. In de meeste aangeboren gevallen veroorzaakt het geen problemen, afgezien van het cosmetische aspect. Het is echter wel een voorbeeld van een ouderlijn van twijfelachtige kwaliteit ; als deze katten zouden paren, zouden hun nakomelingen namelijk veel ernstiger oog- of neurologische problemen kunnen hebben.
Daarom is het belangrijk om de oorzaken, diagnose en behandeling van strabisme bij katten te kennen, om grotere problemen te voorkomen en te weten wanneer het slechts een esthetisch kenmerk is en wanneer het kan wijzen op een onderliggende ziekte die onmiddellijke aandacht vereist.
Wat is strabisme bij katten?
Strabisme is een afwijking in de uitlijning van een of beide ogen . Met andere woorden, de oogbollen wijzen niet precies dezelfde kant op, waardoor de kat scheel kan lijken. Deze aandoening kan aangeboren zijn of zich later in het leven plotseling ontwikkelen.
Er zijn vier basistypen strabisme, die één of beide ogen kunnen aantasten en zelfs in combinatie bij dezelfde kat kunnen voorkomen :
- EsotropiaDit is het naar binnen draaien van een of beide ogen (convergente strabismus). Het is de meest voorkomende vorm wanneer het probleem aangeboren is.
- ExotropiaDit is de afwijking van een of beide ogen naar buiten (divergente strabismus).
- Hypertropie: is de afwijking van een of beide ogen naar boven.
- Hypotropie: is de afwijking van een of beide ogen naar beneden.
Bij sommige katten, met name bepaalde rassen, kan strabisme simpelweg een genetische eigenschap zijn zonder invloed op het zicht of de levenskwaliteit . In andere gevallen, vooral als het plotseling optreedt, kan het wijzen op neurologische, musculaire, traumatische of structurele problemen die wel veterinaire interventie vereisen.
Wat zijn de oorzaken van strabisme bij katten?
Er zijn verschillende oorzaken van strabisme, en het is essentieel om onderscheid te maken tussen aangeboren strabisme (dat vanaf de geboorte aanwezig is) en verworven strabisme (dat later in het leven ontstaat). Dit onderscheid helpt bij het inschatten van de ernst en het bepalen van de beste behandelingsmethode.
Aangeboren strabismus
Dit is wanneer strabisme vanaf de geboorte aanwezig is . Het kan voorkomen bij elk kitten van elk ras of kruising, maar het komt vaker voor bij Siamezen en verwante rassen zoals de Himalayakat, Burmees of Tonkinees. Het wordt veroorzaakt door een abnormale ontwikkeling van de oogspieren of de zenuwverbindingen die de oogbewegingen aansturen.
Bij de meeste van deze katten is aangeboren strabisme voornamelijk een cosmetisch defect dat het binoculaire zicht of het vermogen van het dier om zich te oriënteren, te spelen of te jagen niet ernstig beïnvloedt. Het veroorzaakt meestal geen pijn of ander ongemak, hoewel het wel een teken is dat ze niet geschikt zijn voor de fok.
Abnormale oogzenuw
Als de kat vanaf de geboorte een afwijkende oogzenuw heeft, kan het probleem relatief stabiel en niet al te ernstig zijn. Maar als het dier geboren is met goed uitgelijnde ogen en nu scheel kijkt, moet het zo snel mogelijk naar de dierenarts.
Aandoeningen van de oogzenuw en de hersenzenuwen die de oogspieren aansturen (voornamelijk de hersenzenuwen III, IV en VI) kunnen verband houden met:
- Craniale zenuwverlamming na een klap tegen het hoofd of bij neurologische aandoeningen.
- Vestibulaire aandoeningDit beïnvloedt het evenwichtsorgaan en kan leiden tot strabisme (scheelzien), een scheve hoofdstand en coördinatieproblemen.
- Ontsteking of infectie van het centrale zenuwstelsel, zoals encefalitis of meningitis.
Beschadigde extraoculaire spieren
De spieren die de oogbol ondersteunen, kunnen ook afwijkingen en/of schade oplopen tijdens de ontwikkeling van het kitten in de baarmoeder van de moeder, of later als gevolg van een ziekte of verwonding die deze spieren direct aantast.
In het eerste geval (aangeboren afwijkingen van de oogspieren) gaat het meestal vooral om een cosmetisch probleem. Wanneer de schade echter verworven is, dat wil zeggen, ontstaan na een trauma, operatie of lokale ontsteking, kan dit leiden tot plotselinge scheelzien, pijn en problemen met het zicht . In deze gevallen moet de kat onmiddellijk naar de dierenarts worden gebracht.
Letsels, tumoren en andere ziekten
Naast de hierboven genoemde oorzaken kan strabisme ook voortkomen uit:
- trauma in het hoofd of de oogkas, waardoor de spieren of zenuwen die de ogen bewegen, beschadigd raken.
- Tumoren of massa's in de oogkas, in de schedel of in de hersenen, waardoor belangrijke structuren worden samengedrukt en de oogbol wordt verplaatst.
- Extraoculaire myositiseen ontsteking van de oogspieren die hun normale functie verstoort.
- metabole veranderingen die de spieren verzwakken en bij bepaalde katten kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van strabisme.
Hoe wordt strabisme bij katten vastgesteld?
Om te bepalen of de scheelzien van uw kat een onschuldige aangeboren eigenschap is of verband houdt met een onderliggende medische aandoening, doorloopt de dierenarts doorgaans een aantal stappen. Een grondige diagnose is essentieel voordat een behandelplan wordt opgesteld.
- Gedetailleerde medische geschiedenisDe arts vraagt naar de leeftijd waarop de scheelzien is ontstaan, of het plotseling is opgetreden of altijd al aanwezig was, en of er symptomen zijn zoals... verlies van evenwicht, kantelen van de kop of veranderingen in gedragen of de kat recentelijk verwondingen of ziektes heeft opgelopen.
- Lichamelijk en oogheelkundig onderzoekDe positie van de ogen, de symmetrie van het gezicht en de oogbewegingenevenals de pupilreflexen en het fundusonderzoek om afwijkingen in het netvlies of de oogzenuw op te sporen.
- Aanvullende tests Indien nodig: röntgenfoto's, computertomografie (CT) of magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) om de schedel, oogkas en hersenen te onderzoeken; bloedonderzoek om infecties of stofwisselingsstoornissen op te sporen; en een volledig neurologisch onderzoek als er een vermoeden bestaat van schade aan het zenuwstelsel.
Hoe wordt strabisme bij katten behandeld?
De behandeling hangt af van de oorzaak van de scheelheid en of deze het zicht en het welzijn van de kat beïnvloedt. Over het algemeen zijn er twee belangrijke situaties:
- Stabiele aangeboren strabismusAls het aangeboren is, niet verergert en het dier goed ziet en een volkomen normaal leven leidt, wordt er meestal niets aan gedaan. Er bestaat geen behandeling die het esthetisch volledig "corrigeert", maar de kat kan wel genieten van een normaal leven. kwaliteit van leven.
- Verworven strabismeWanneer het wordt veroorzaakt door een verwonding, infectie, tumor of neurologische aandoening, kan de zorgverlener ervoor kiezen om behandel de onderliggende oorzaak met specifieke medicatie, een operatie of beide opties.
In bepaalde gevallen, met name wanneer scheelzien aanzienlijk ongemak, duizeligheid of desoriëntatie veroorzaakt, kan de dierenarts een corrigerende operatie aan de oogspieren overwegen om de ogen beter uit te lijnen. Dit zijn delicate ingrepen die doorgaans de tussenkomst van een gespecialiseerde veterinaire oogarts vereisen.
Naast medische of chirurgische behandeling zijn er aanvullende maatregelen die een kat met verworven strabisme kunnen helpen, zoals het verminderen van intense visuele prikkels tijdens episodes van vestibulaire aandoeningen, het aanpassen van de omgeving zodat het dier zich veilig kan bewegen, en regelmatige controles om de ontwikkeling te volgen.
In de meeste aangeboren gevallen is strabisme bij katten simpelweg een fysiek kenmerk, net als de vachtkleur of de vorm van de oren. Desondanks is het altijd raadzaam om een dierenarts te raadplegen bij veranderingen in het uiterlijk van de ogen of het gedrag van de kat, omdat een vroege diagnose de kans op succes vergroot wanneer er een onderliggende medische aandoening aanwezig is.
Is het nuttig voor u geweest?