Je hebt vast wel eens gehoord van rabiës , een zeer besmettelijke en gevaarlijke ziekte waarvoor helaas nog steeds geen genezing bestaat. Het komt niet vaak voor bij katten, maar omdat ook zij het kunnen oplopen, is het belangrijk om te weten hoe het hen beïnvloedt en wat de belangrijkste symptomen zijn , zodat je de nodige stappen kunt nemen om zowel het dier als zijn gezin zo goed mogelijk te beschermen.
Wat is hondsdolheid?
Hondsdolheid is een virale infectieziekte die alle zoogdieren treft, waaronder honden, mensen en katten. Het is een zeer ernstige ziekte, omdat het het centrale zenuwstelsel aantast en acute encefalitis veroorzaakt. Bovendien is het zeer besmettelijk: een enkele beet van een besmet dier is voldoende om het virus over te dragen, aangezien het aanwezig is in speeksel en andere afscheidingen. Het kan ook worden overgedragen via diepe krassen als speeksel de wond besmet en, minder vaak, via contact van speeksel met slijmvliezen of open wonden . Het is een zoönose , wat betekent dat het van dieren op mensen kan worden overgedragen.
Wat het bijzonder gevaarlijk maakt, is dat het ongeneeslijk is zodra de symptomen zich voordoen, dat het een vrijwel 100% dodelijke afloop heeft en dat het op mensen kan worden overgedragen . Bij katten komt de agressieve klinische vorm vaak voor vanwege hun natuurlijke reactiviteit, hoewel de stomme of verlammende vorm ook kan voorkomen.
Zodra het dier besmet is , doorloopt het verschillende fasen, namelijk:
- Incubatie: Dit is wanneer het virus het lichaam binnendringt en zich begint te vermenigvuldigen. Deze fase kan een week tot enkele maanden duren, waarin het zieke dier geen symptomen vertoont. De periode is meestal korter als de beet is in de buurt van de hersenen of in gebieden met een hoge innervatie.
- Prodromale periode: In deze fase verschijnen de eerste symptomen. De patiënt zal last krijgen van braken, vermoeidheid y stemmingswisselingen gedurende 2 tot 10 dagen; kan de wond voortdurend likken en lichte koorts hebben.
- Opgewonden of furieuze fase: het dier zal erg prikkelbaar zijn, met overgevoeligheid voor licht en geluid, verwijde pupillen en overdreven reacties, tot het punt waarop hij kan aanvallen.
- Verlamde fase: is de laatste fase. Het dier zal hebben verlamming progressieve, slikproblemen (met hypersalivatie), toevallen, in coma raken en sterven aan ademhalingsfalen.
Symptomen van hondsdolheid bij katten
- dribbelen excessief
- Geïrriteerd zijn
- braakt
- krampen
- Watervrees (angst voor water)
- Verliezen van eetlust en gewicht
- Koorts
- verlamming
- Gedrag verandert
Daarnaast kunnen slikproblemen , heesheid of veranderingen in de stem, coördinatieproblemen tijdens het lopen, trillingen, spasmen en verwijde pupillen optreden . Een normaal gesproken sociale kat kan agressief worden of juist vreemd apathisch en teruggetrokken. Deze verschijnselen worden veroorzaakt door de schade die het virus aan het zenuwstelsel toebrengt.
Hoe verspreidt het zich en kan het op mensen worden overgedragen?
De meest voorkomende manier waarop rabiës wordt overgedragen, is via de beet van een besmet dier (hond, vos, wasbeer, vleermuis), dat speeksel met het virus injecteert. Besmetting kan ook plaatsvinden via diepe krassen of wanneer speeksel in contact komt met slijmvliezen of wonden . Katten die buiten komen en jagen of in contact komen met wilde dieren, lopen een hoger risico. Een zieke kat kan rabiës overdragen op mensen en andere dieren via beten of door wonden te besmetten. In elk geval van blootstelling wordt onmiddellijke medische hulp aanbevolen.
Hoe te handelen bij verdenking of blootstelling
- Niet manipuleren Laat de kat niet in contact komen met mensen of andere dieren. Isoleer hem veilig.
- Bel uw dierenarts en aan de bevoegde autoriteiten om de volgende stappen te instrueren. Volgens de regelgeving kunnen zij aangeven officiële observatie in quarantaine of specifieke controlemaatregelen.
- Als iemand gebeten/gekrabd is, de wond wassen onmiddellijk met veel water en zeep afspoelen en desinfecteren; ga naar Spoedgevallen waarderen post-expositie profylaxe.
- Bij andere blootgestelde dieren zal de dierenarts isolatie beoordelen, vaccinatieverificatie, versterkings- en observatieperiode.
De periode waarin een kat virussen via speeksel verspreidt is beperkt. Daarom stellen autoriteiten doorgaans een observatieperiode van enkele dagen in om het risico te bevestigen en overdracht te voorkomen.
Diagnose en juridische aspecten
De definitieve diagnose wordt postmortem gesteld met behulp van onderzoek op hersenweefsel (immunofluorescentie, PCR en histologisch onderzoek met een zoektocht naar Negri-lichaampjes). Bij levende dieren is de diagnose gebaseerd op de blootstellingsgeschiedenis , klinische symptomen en uitsluiting van andere neurologische aandoeningen. Hondsdolheid is een meldingsplichtige ziekte , dus elk vermoedelijk geval moet worden gemeld aan de gezondheidsautoriteiten.
het voorkomen
Helaas kunnen we niet spreken over een behandeling, want die bestaat niet. Het enige wat we kunnen doen is preventie , door het toedienen van het rabiësvaccin op een leeftijd van drie tot vier maanden en de jaarlijkse boosterprik.
Ter verduidelijking: de primaire vaccinatiereeks begint meestal op een leeftijd van 12-16 weken . Boosterprikken worden toegediend volgens de aanbevelingen van de dierenarts en de lokale regelgeving, en kunnen jaarlijks of om de paar jaar worden gegeven , afhankelijk van het vaccin. Vaccinatie is essentieel als de kat reist, in risicogebieden woont of toegang heeft tot de buitenlucht.
- Kan een gevaccineerde persoon besmet raken? De bescherming is zeer hoog, maar bestaat niet nul risico; het blijft belangrijk om versterkingen op peil te houden en contact met wilde dieren te vermijden.
- Vaak voorkomende bijwerkingen en mild: lichte zwelling of pijn op de injectieplaats, koorts voorbijgaand, apathie, licht verlies van eetlust of een kleine plaatselijke bult. Als deze aanhouden, raadpleeg dan een arts.
- Indicatieve kosten: De prijs van het vaccin is meestal ongeveer 20-30 € volgens de kliniek en bijbehorende diensten.
U kunt het risico op infecties verkleinen door huisdieren binnen te houden of te voorkomen dat ze 's nachts naar buiten gaan, wanneer katten het meest actief zijn. Houd uw kat bovendien uit de buurt van onbekende dieren , controleer haar na gevechten, beveilig ramen en balkons om te voorkomen dat vleermuizen binnenkomen en plan regelmatige dierenartsbezoeken in . Een goed gevaccineerde en verzorgde kat minimaliseert het risico voor haar gezinsleden en andere dieren.
Hondsdolheid bij katten is zeldzaam, maar de ernst ervan vereist strikte preventie , een snelle reactie bij blootstelling en coördinatie met dierenartsen en autoriteiten. Met actuele vaccinaties en gecontroleerde toegang tot de buitenlucht wordt de kans op besmetting zeer klein.