Onze harige vriend is schattig, maar helaas kan hij last krijgen van verschillende parasieten. Sommige zijn veel bekender dan andere, zoals teken of vlooien, maar er is er één die hem ook veel problemen kan bezorgen: mijten.
De larven van deze parasieten hechten zich aan de huid van je kat en voeden zich met bloed, wat intense jeuk en ongemak veroorzaakt. Afhankelijk van de soort leven sommige in de oren en andere op de huid, dus het is belangrijk om te weten waar je moet kijken en op welke symptomen je moet letten. Om je te helpen dit te voorkomen, leg ik uit hoe je kunt zien of je kat mijten heeft en wat je kunt doen om ze te bestrijden.
Hoe weet ik of de kat mijten heeft?
Mijten hechten zich vast aan plekken waar de huid dunner is, omdat ze zich daar het gemakkelijkst kunnen voeden met het bloed van de kat. Daarom moet er vooral gezocht worden in de oren, tussen de tenen, aan de binnenkant van de dijen en in de oksels , maar het is altijd verstandig om het hele gebied grondig te onderzoeken, voor de zekerheid. In de oren is, naast jeuk, typisch sprake van zeer donker oorsmeer , bruine afzettingen, een vieze geur en het schudden met de kop of overmatig krabben van de kat. Op de huid kunnen schilfering , roodheid, puistjes, korstjes en haaruitval voorkomen. Zonder behandeling kan parasitaire otitis externa ontstaan , die, als deze voortschrijdt, het midden- of binnenoor kan aantasten; in zeldzame gevallen zijn neurologische complicaties gemeld.
Als je oranje puntjes ziet , heeft het dier mijten. Je moet ook controleren op wonden, want de jeuk kan zo hevig zijn dat de huid open kan gaan of dat het dier zichzelf zo veel likt dat het zichzelf verwondt . In het oor kun je soms kleine , bewegende witte puntjes (mijten) zien , maar dit moet meestal door een dierenarts worden bevestigd.
Wat te doen?
Als er mijten op de kat worden gevonden, is het essentieel om zo snel mogelijk te handelen door een antiparasitaire behandeling toe te passen . Tegenwoordig zijn er spot-on behandelingen verkrijgbaar die vlooien, teken en mijten elimineren en de kat een maand lang beschermen. Ze zijn heel gemakkelijk aan te brengen door het product in de nek te sprayen. Bij oorinfecties kan de dierenarts oordruppels en antiparasitaire medicijnen zoals selamectine of moxidectine voorschrijven; in sommige gevallen wordt ivermectine otisch wekelijks gebruikt , altijd in combinatie met het reinigen van de gehoorgang één of twee keer per week. Als er secundaire infecties ontstaan, worden plaatselijke antibiotica of ontstekingsremmers toegevoegd .
Als uw kat wonden heeft, is het sterk aan te raden om een ​​natuurlijke aloë vera- crème aan te brengen , die de genezing bevordert. Maar de kat behandelen is niet genoeg: het is essentieel om het huis grondig schoon te maken om eventuele mijten te verwijderen: was textiel in heet water, stofzuig banken en hoeken, desinfecteer voerbakken, manden en speelgoed, en behandel alle huisdieren waarmee contact is om de besmettingscyclus te doorbreken.
Veterinaire diagnose en testen
Het is essentieel dat een dierenarts de aanwezigheid van mijten bij katten vaststelt, omdat ze moeilijk met het blote oog te herkennen zijn en symptomen vertonen die overeenkomen met die van andere ziekten. De dierenarts zal een volledige medische anamnese afnemen en een klinisch onderzoek uitvoeren (slijmvliezen, temperatuur, hartslag en ademhalingsfrequentie, hydratatietoestand), naast het onderzoeken van de gehoorgang met een otoscoop . Ter bevestiging worden uitstrijkjes van het oor of exsudaat en oppervlakkige of diepe huidafschraapsels (bijvoorbeeld voor Demodex ) afgenomen en onder een microscoop onderzocht.
Soorten mijten die uw kat kunnen treffen
- Otodectes cynotis: Zeer vaak in de oren; het veroorzaakt jeuk, donker oorsmeer en middenoorontsteking. Het kan zich uitbreiden naar het hoofd en gezicht als de belasting ernstig is.
- Cati notoedres: Notoedrische schurft met hevige jeuk die meestal begint op het hoofd en de nek en verergert als het niet behandeld wordt.
- demodex cati / Demodex kat: bewonen de haarzakjes en klieren; kunnen veroorzaken demodicose bij immuungecompromitteerde katten met alopecia en korstvorming.
- Cheyletiella spp."wandelende roos» op het oppervlak van het haar; zoönotisch (kan voorbijgaande dermatitis bij mensen veroorzaken). U kunt meer lezen over de roos bij katten.
- Neotrombicula autumnalis: oranje larven zichtbaar op dunne huid (vingers, oren, liezen); ze veroorzaken jeuk en korstvorming.
- Sarcopten spp.: zeldzaam bij katten; veroorzaakt tunnelvorming in de huid, roodheid en intense schilfering. Raadpleeg een arts. kattenschurft als u een besmetting vermoedt.
Preventie en doorlopende zorg
- Regelmatige profylaxe: Gebruik pipetten, tabletten of halsbanden die door uw dierenarts worden aanbevolen en volg de richtlijnen.
- Milieuhygiëne: oorreiniger Stofzuig kattentextiel regelmatig en was het met de juiste middelen.
- Infecties voorkomen: beperk het contact met besmette dieren en behandelt alle samenwonenden op hetzelfde moment
- Let op de signalen: Bij krabben, hoofdschudden, donker oorsmeer, vieze geur, korstjes of kale plekken is een consultatie noodzakelijk.
Zo kan onze vriend weer opgelucht ademhalen . Het vroegtijdig herkennen van de symptomen, het laten bevestigen door uw dierenarts en het combineren van behandeling, hygiëne en preventie is de veiligste manier om mijten te bestrijden en terugval op de lange termijn te voorkomen.
