Soms kan onze harige vriend agressief of gewelddadig gedrag vertonen als hij zich aangevallen, in het nauw gedreven of gewoonweg niet begrepen voelt. De meest effectieve manier om dit te voorkomen is door zijn lichaamstaal te begrijpen en hem met respect en genegenheid te behandelen, maar het kan gebeuren dat hij ons op een dag, zomaar uit het niets, bijt en/of krabt wanneer we hem aaien of wanneer we hem in de gang passeren.
Hoe kan ik voorkomen dat mijn kat agressief wordt? Als u zich dit afvraagt, zullen we hieronder in detail onderzoeken waarom uw kat zich zo gedraagt, hoe u ruw spel kunt onderscheiden van echte agressie, welke signalen u waarschuwen voor een aanval en wat u thuis kunt doen om uw kat rustiger en veiliger te maken.
Waarom kunnen katten agressief zijn?
Er zijn verschillende redenen waarom een kat, zelfs de meest aanhankelijke, agressief kan worden. In de meeste gevallen is het geen kwaadaardigheid , maar eerder angst, pijn, stress of miscommunicatie. De meest voorkomende oorzaken zijn:
- Voelt zich in het nauw gedrevenBijvoorbeeld wanneer een tweede kat, hond of persoon toekijkt en een mogelijke ontsnappingsroute blokkeert of afsluit. Een kat die niet kan ontsnappen en gevaar voelt, Kies voor verdediging of aanval. als laatste redmiddel.
- Ze zijn hun territorium binnengevallenKatten zijn erg territoriale dieren. Wanneer je een tweede huisdier in huis haalt, is het belangrijk om ze geleidelijk te laten wennen om problemen te voorkomen. Als een kat zich bedreigd voelt, zal ze negatief reageren. verliest de controle over hun ruimteHet kan reageren met gesnuif, gegrom en uithaalbewegingen.
- Is mishandeldOf de kat nu in het verleden is mishandeld of nu wordt mishandeld (tegen haar schreeuwen, haar dwingen dingen te doen die ze niet wil, aan haar staart trekken of haar in de ogen prikken, zijn allemaal gedragingen die mensen nooit zouden moeten vertonen), de kat zal erg prikkelbaar zijn. Deze katten kunnen reageren met aanvallen die ogenschijnlijk "zonder motief" plaatsvinden omdat ze de menselijke hand associëren met gevaar.
- Pijn hebbenEen kat die ziek is of pijn heeft, kan agressief worden. Pijn, of die nu afkomstig is van gewrichten, tanden, spieren of een inwendige ziekte, versterkt de agressie. prikkelbaarheid en gevoeligheid voor aanrakingHet kan dus bijten of krassen als we het aanraken.
- Stress, angst of veranderingen in de omgevingVerhuizen, verbouwingen, frequente bezoekers, de komst van een nieuw huisdier of een baby, of zelfs veranderingen in het dagritme kunnen veel stress bij een kat veroorzaken. Een gestreste kat kan hierop reageren met omgeleide agressie (bijvoorbeeld, het schrikt van een geluid op straat en valt de voorbijganger aan).
- Gebrek aan sociale interactie of negatieve ervaringenKatten die in hun eerste levensmaanden geen positief contact hebben gehad met mensen of andere dieren, zijn vaak angstaanjagender En ze kunnen in de aanval gaan als iemand ze probeert aan te raken of op te pakken.
- Hij is van nature norsSommige katten houden gewoonweg niet van menselijk contact, zelfs niet als ze hun hele leven met mensen hebben samengeleefd. In zulke gevallen is het het beste om hun grenzen te respecteren en ze alleen het contact te bieden waar ze behoefte aan hebben; soms is de beste strategie... Forceer niets..
Ruw spel of echte agressie: hoe herken je het verschil?
Veel huisdiereigenaren vragen zich af of hun kat echt agressief is of gewoon aan het spelen . Het onderscheid maken tussen intens spel en echte agressie is essentieel om te weten hoe te reageren en conflicten te vermijden.
Tijdens een normale gameplay is er doorgaans sprake van:
- Wederzijdse interactie, met beurtelings achtervolgen of vechten.
- frequente pauzes waarin de kat zich een paar seconden ontspant.
- Zachte beetjes en gecontroleerde bewegingen die Ze beschadigen de huid niet..
- Een meer ontspannen lichaamshouding, zonder extreme spanning in de spieren en het stuitje.
Daarentegen zien we bij een echte aanval het volgende:
- Aanvallen gericht op een specifiek lichaamsdeel (benen, handen, gezicht).
- Sterke beten die sporen, wonden of bloedingen achterlaten.
- Gesnuif, gegrom, gespuug en een zeer gespannen houding, met de oren naar achteren.
- Aanhoudend gedrag, zonder pauzes of duidelijke uitnodigingen om te spelen.
Als de interacties eindigen met verwondingen, angst of onrust bij de persoon of de kat zelf, dan is er geen sprake meer van spel en is het raadzaam om de situatie te laten onderzoeken door een dierenarts of een specialist in kattengedrag.
Lichaamstaal geeft signalen af die waarschuwen voor een aanval.
Katten communiceren bijna volledig non-verbaal . Vóór een aanval geven ze vaak verschillende signalen af die, als we ze leren herkennen, ons in staat stellen de situatie op tijd te stoppen.
Enkele typische tekenen van angst, spanning of agressie zijn:
- Oren naar achteren of dicht tegen het hoofdDeze bewegingen duiden op ongemak, angst of woede. Als de kat ook zijn kop laat zakken, bereidt hij zich voor om zichzelf te verdedigen.
- Zeer verwijde pupillenEen bijna volledig zwart oog is meestal een teken van grote opwinding, intense angst of dreigende agressie.
- Zeer gespannen snorren en naar voren geprojecteerd samen met een stijf lichaam: ze laten zien dat de kat zich van alles bewust is en klaar is om te reageren.
- Staart zwiepend over de grond Of als de kat schokkerige bewegingen maakt: dit is meestal een duidelijk teken van irritatie en dat de kat ongeduldig wordt.
- Hij verstopt zich, vermijdt contact of verstijft.Veel katten proberen, als ze schrikken, eerst te vluchten of te verstijven voordat ze besluiten aan te vallen.
Als we deze signalen negeren en de kat blijven oppakken, ons gezicht dichtbij brengen, plekken aaien die hij niet prettig vindt of zijn vluchtroute blokkeren, kan hij het gevoel krijgen dat hij al zijn waarschuwingsmechanismen heeft uitgeput en defensief agressief worden. Het is essentieel voor een veilige samenleving om iedereen in huis , en met name kinderen, deze taal aan te leren .
Wat te doen om niet agressief te zijn?
Naast wat we tot nu toe hebben besproken, zijn er een aantal dingen om in gedachten te houden bij het adopteren van een kat. Een van de belangrijkste en meest voor de hand liggende is dat het geen hond is ; we kunnen dus niet verwachten dat we meteen zijn vertrouwen winnen. Daarvoor moeten we hem eerst laten zien dat we echt van hem houden en hem respecteren.
Hoe? Heel simpel: met blikjes natvoer, speelgoed en onverwachte aaiingen (bijvoorbeeld als hij aan het eten is of afgeleid wordt). Door onze aanwezigheid te associëren met positieve en voorspelbare ervaringen, laat de kat zijn waakzaamheid varen en is de kans kleiner dat hij zich verdedigt. In de links in dit artikel vind je specifieke technieken om hem af te leren bijten of krabben.
Een ander belangrijk aspect is het respecteren van hun ruimte en persoonlijkheid . Dit betekent dat we hun karakter niet proberen te veranderen. Als het een kat is die niet graag wordt opgetild, doen we dat niet. Een van mijn katten is bijvoorbeeld nogal schuw: hij vindt het niet fijn om vastgehouden te worden en kan zelfs naar me grommen als ik het te lang doe (1 of 2 minuten); hij vindt het echter heerlijk om geaaid te worden als hij ontspannen in zijn mandje ligt. Het draait erom het perfecte moment te vinden om ze te laten zien hoeveel je van ze houdt.
Het is ook belangrijk om te analyseren of de agressie zich alleen op specifieke momenten voordoet (bijvoorbeeld wanneer je hem op een bepaalde plek aanraakt, wanneer een andere kat de kamer binnenkomt, wanneer je hem optilt) of dat het een constant patroon is. In het eerste geval is het probleem waarschijnlijk gerelateerd aan een zeer specifieke situatie die we kunnen vermijden of geleidelijk kunnen aanpakken.
Als uw kat plotseling gedrag vertoont zoals zich meer verstoppen, overmatig met zijn kop wrijven, met zijn staart zwiepen of grommen zonder duidelijke reden, is het verstandig om medische problemen of pijn uit te sluiten met een grondige controle door de dierenarts voordat u ervan uitgaat dat het gewoon "een slecht humeur" is.
Hoe kun je agressie corrigeren zonder straf?
Laat hem je niet bijten of krassen . Dat moet je goed onthouden. Net zoals jij hem niet slecht zou behandelen, moet hij leren om zijn tanden of klauwen niet te gebruiken om je pijn te doen , zelfs niet tijdens het spelen.
Enkele belangrijke punten om hun gedrag te corrigeren zijn:
- Sinds de eerste dag Gebruik je handen niet als speelgoed.Gebruik stokjes, veren, ballen of speeltjes aan een touwtje, zodat je hond kan jagen zonder je vingers met prooi te associëren.
- Als het je bijt of krabt, stoot het een 'O!' Natuurlijk, en trek meteen je hand terug. Ofwel een schop tegen de voet, waarmee de wedstrijd eindigt. Zo begrijpt hij dat dit niveau van intensiteit een einde maakt aan de pret.
- Schreeuw niet tegen hem, sla hem niet en gebruik geen fysieke of vernederende straffen. Menselijke agressie leidt alleen maar tot meer problemen. meer angst en wantrouwenEn het kan het probleem verergeren.
- Versterk altijd de kalme houdingBeloon hem met zachte aaiingen, kalmerende woorden of een snoepje wanneer hij zich laat aanraken, wanneer hij zich beheerst gedraagt tijdens het spelen of wanneer hij ontspannen bij je in de buurt ligt zonder aan te vallen.
Voor katten die erg nerveus zijn of uit verveling aanvallen, is het erg nuttig om de dagelijkse speeltijd te verlengen met speelgoed waarmee ze kunnen jagen en hun energie kwijt kunnen zonder iemand te verwonden. Krabpalen, planken, klimmogelijkheden en verstopplekken helpen ook om spanning te verminderen.
Het belang van castratie en het milieu
Het castreren of steriliseren van je kat vóór de loopsheid (rond de zes maanden) is een manier om bepaald agressief gedrag te verminderen of zelfs te elimineren , met name gedrag dat verband houdt met hormonen, markeren of vechten met andere katten. Het is een eenvoudige ingreep waarna het dier snel herstelt (binnen een week voor vrouwtjes en slechts enkele dagen voor mannetjes).
Naast castratie of sterilisatie is het raadzaam te controleren of de woonomgeving is aangepast aan de behoeften van katten:
- Het biedt vluchtroutes en diverse schuilplaatsen, zodat je je nooit in het nauw gedreven voelt.
- Plaats krabpalen en verhoogde plekken zodat ze Observeer zonder je kwetsbaar te voelen..
- Vermijd abrupte kennismakingen met andere dieren; doe dit geleidelijk. geleidelijk en gecontroleerd, waarbij aan het begin spaties worden afgescheiden.
- Als er kinderen zijn, leer ze dan dat ze hem niet mogen achtervolgen, niet tegen hem mogen schreeuwen en hem niet mogen aanraken als hij eet of in de zandbak speelt.
In sommige gevallen kan het gebruik van synthetische feromonen of kalmerende producten, aanbevolen door een dierenarts, helpen , altijd als aanvulling en nooit als enige oplossing. En als de agressie erg heftig, onvoorspelbaar is of een risico vormt voor het gezin, is het raadzaam om advies in te winnen bij een professional die gespecialiseerd is in kattengedrag.
Wederzijds respect is de sleutel tot een pure en duurzame vriendschap. Door te begrijpen waarom je kat agressief gedrag vertoont, te luisteren naar zijn lichaamstaal en zijn omgeving en jullie interacties aan te passen aan zijn behoeften, zal de spanning geleidelijk afnemen en het vertrouwen, de rustige momenten en de gedeelde genegenheid toenemen.