Braken bij katten is meestal geen ernstig symptoom. Omdat hun lichaam bedekt is met vacht en ze zichzelf zo vaak verzorgen, slikken ze vaak veel haar in, dat ze vervolgens via hun mond proberen uit te braken. Als dit echter herhaaldelijk gebeurt, is er wel reden tot bezorgdheid.
Laten we daarom eens kijken wat ik moet doen als mijn kat vaak overgeeft.
Een kat kan in de volgende situaties overgeven :
- Ophoping van haren op uw buik: Hun tongen, die uit stekelig weefsel bestaan, vangen haren op elke keer dat ze zich wassen, en er komt een moment dat hun lichaam die moet uitscheiden. Om dit te doen, kunnen we ze helpen door ze regelmatig kattenmout te geven.
- U heeft te veel of te snel gegeten: als de harige een veelvraat is, of als hij stress of angst voelt, kan hij heel snel of veel meer eten dan nodig is. Wat we in deze gevallen kunnen doen, is hem de hoeveelheid voedsel geven die hij nodig heeft (niet meer of minder) in een kamer waar hij zo stil mogelijk is.
- Hij is ziek: Er zijn bepaalde ziekten, zoals gastro-enteritis, die symptomen zoals braken kunnen veroorzaken. We vermoeden dat er iets mis is als hij ook last heeft van diarree, verlies van eetlust en/of gewicht, en als hij lusteloos lijkt, maar er is niets beter dan... weten hoe je kunt detecteren dat een kat ziek is en ga naar de dierenarts om hem te laten onderzoeken en de juiste behandeling te geven.
- vergiftigingAls de patiënt een giftige stof heeft ingenomen, kan hij of zij proberen deze uit te braken. Bij stuiptrekkingen, overmatig kwijlen (alsof er schuim op zit) en/of ademhalingsproblemen is het raadzaam om onmiddellijk een arts te raadplegen. Als u vermoedt dat de patiënt een plant heeft ingenomen, raadpleeg dan een arts. veel voorkomende bloemen in huis die giftig kunnen zijn.
Braken of regurgitatie? Belangrijkste verschillen
Braken is het actief uitstoten van maaginhoud: het gaat meestal gepaard met misselijkheid, speekselvloed , lippen likken en buikspiercontracties. Regurgitatie is passiever ; het voedsel passeert moeiteloos de slokdarm en lijkt slecht verteerd . Het nauwkeurig vaststellen van het type braken helpt bij het stellen van de diagnose; maak indien mogelijk een video van het braken om aan de dierenarts te laten zien.
Soorten braken en wat ze kunnen betekenen
- Geel braaksel (gal): typisch wanneer de maag leeg is of er irritatie is; indien frequent, is controle noodzakelijk.
- Wit schuim of heldere vloeistof: kan optreden tijdens langdurig vasten of gastritis; indien het zich herhaalt, moet het onderzocht worden.
- Bruin of donker: suggereert verteerd bloed of diepere oorsprong; het is een waarschuwingssignaal.
- Met onverteerd voedsel: compatibel met oprispingen door te snel eten of door slokdarmklachten.
- Met gras of haar: het kan onderdeel zijn van het “schoonmaakprogramma”, maar als het frequent voorkomt kan het duiden op motiliteitsproblemen of anderen.
- Met wormen: suggereert ongedierte; vereist ontworming en veterinaire controle.
- Met bloed rood of "koffiedik" uiterlijk: veterinair noodgeval.
Veel voorkomende en minder voorkomende oorzaken
- Haarballen y overmatige verzorging (stress, jeuk, pijn). Regelmatig poetsen en een dieet met fiber hulp.
- Eet snel, plotselinge veranderingen in het dieet, eetbuien of concurrentie met andere katten.
- intoleranties/voedselallergieën, inname van bedorven eten o vreemde lichamen.
- infecties (virussen, bacteriën, schimmels, parasieten zoals Giardia).
- Inflammatoire darmziekte y tumoren (bijv. lymfoom).
- Ziekten van andere organen: nierziekte bij katten, lever, alvleesklier (pancreatitis) of schildklier (hyperthyreoïdie).
- Vergiftigingen of blootstelling aan giftige planten/medicijnen.
- Hoesten dat kokhalzen door een ademhalingsstoornis simuleert: het hoeft niet altijd haar te zijn.
Wat u thuis moet doen en wanneer u naar de dierenarts moet
Na een incidenteel eetprobleem, geef je kat een paar uur geen voer (nooit bij kittens, katten met ondergewicht of katten met diabetes) en bied je vers water aan . Geef vervolgens weer voer in kleine , licht verteerbare porties . Als je de oorzaak kunt achterhalen, verwijder deze dan . Als je kat ook helemaal stopt met eten, lees dan wat je moet doen als je kat weigert te eten.
Raadpleeg direct een arts als er meerdere episodes van braken achter elkaar optreden , evenals bloed, pijn, lethargie, koorts , uitdroging, een opgeblazen buik, aanhoudend schuim op de buik of neurologische/ademhalingsverschijnselen. Ook bij wekelijkse of dagelijkse terugkeer van deze symptomen is medisch advies nodig.
Voor katten die hun voer naar binnen schrokken, gebruik een voerautomaat met langzame voeropname , snuffelmatten of verdeel het voer over 3-4 porties . In huishoudens met meerdere katten is het aan te raden aparte voerbakken op rustige plekken te plaatsen.
Bij haarballen is een combinatie van borstelen (vooral bij langharige honden), het verrijken van de omgeving om stress te verminderen en vezelrijk voer aan te bieden een goede oplossing . Mout kan in specifieke gevallen helpen, maar het mag een bezoek aan de dierenarts niet vervangen als er regelmatig wordt overgegeven.
Veel voorkomende diagnostische tests
De dierenarts zal een volledige medische anamnese afnemen en een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Afhankelijk van het geval kan hij of zij de volgende onderzoeken aanvragen: een volledig bloedbeeld en bloedchemie (inclusief nier-, lever-, pancreas- en schildklierfunctietesten), urineonderzoek , onderzoek van de ontlasting op parasieten, röntgenfoto's of echografie van de buik en, indien nodig, biopsieën van het spijsverteringskanaal . Deze stappen helpen om ernstige oorzaken uit te sluiten en de behandeling daarop aan te passen.
Behandelingen die mogelijk geïndiceerd zijn
De behandeling combineert ondersteunende maatregelen (vochttherapie, anti-emetica, maagbeschermende middelen, licht verteerbaar of spijsverteringsbevorderend dieet) met specifieke therapie voor de onderliggende oorzaak: antiparasitaire middelen, antibiotica/antivirale middelen indien er een infectie aanwezig is, eliminatiediëten bij overgevoeligheid, ontstekingsremmers bij inflammatoire darmziekten (IBD), behandeling van hyperthyreoïdie of nierinsufficiëntie , en chirurgie indien er een vreemd voorwerp of obstructie aanwezig is. Het naleven van het voorgeschreven behandelplan en het controleren van de medicatie van de kat zijn cruciaal voor de prognose.
Zoals we kunnen zien, kan overgeven een symptoom zijn van een ernstig probleem . Wanneer we merken dat een kind vaak overgeeft, vooral als het ook andere symptomen vertoont zoals hierboven beschreven, is het belangrijk om alert te zijn en de nodige stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat het kind zo snel mogelijk herstelt.
Door gewoontes aan te leren zoals kleine porties , geleidelijke overgang naar ander voer, regelmatig ontwormen , het schoonmaken van de voer- en waterbakjes en het vermijden van giftige stoffen, kunnen de aanvallen verminderen. Als u niet zeker weet of het om braken of oprispingen gaat, of als u de oorzaak niet kunt vaststellen, is een bezoek aan de dierenarts van groot belang voor het herstel en de levenskwaliteit van uw kat.
