Een kat in huis hebben is een constante bron van vreugde, maar het brengt ook een aantal wettelijke verplichtingen met zich mee die we niet kunnen negeren. We horen vaak dat onze kat "nooit het huis verlaat" en daarom geen markering nodig heeft, maar de realiteit is dat ongelukken gebeuren: een open raam of schrik tijdens een verhuizing kan ervoor zorgen dat onze huisgenoot in een oogwenk verdwijnt.
In Spanje heeft de wetgeving een aanzienlijke verandering ondergaan om ervoor te zorgen dat geen enkel dier in de steek wordt gelaten als het verdwaald raakt. Het is niet langer slechts een suggestie van een dierenarts, maar een strikt wettelijk kader dat is ontworpen om verlating tegen te gaan en ervoor te zorgen dat elk huisdier een aangewezen verantwoordelijke heeft, waardoor de traceerbaarheid en de veiligheid van onze harige vrienden worden verbeterd.
De dierenwelzijnswet en het verplichte karakter ervan.
Met de invoering van Wet 7/2023 betreffende de bescherming van dierenrechten en -welzijn is de situatie veranderd. Microchippen is nu verplicht voor katten, honden en fretten. Deze maatregel is bedoeld om de regelgeving in het hele land te standaardiseren, aangezien sommige regio's voorheen soepeler waren dan andere wat betreft katachtigen.
Het is cruciaal om te begrijpen dat het proces niet eindigt met het implanteren van de chip. Om de identificatie geldig te laten zijn, moet de dierenarts de gegevens van de eigenaar registreren in de officiële database van de betreffende autonome regio. Als het apparaat is geïmplanteerd maar er geen registratie aan is gekoppeld, is het alsof de kat niet wettelijk geïdentificeerd is.
Wat katten betreft, zijn de regels heel duidelijk: ze moeten geïdentificeerd en over het algemeen gesteriliseerd worden voordat ze zes maanden oud zijn , tenzij het fokdieren zijn die als zodanig geregistreerd staan ​​onder de verantwoordelijkheid van een geregistreerde fokker.
Hoe werkt de microchip en het implantatieproces?
Veel mensen schrikken, omdat ze denken dat de microchip een GPS-volgsysteem is, maar dat is niet zo. Het is een kleine elektronische capsule , ongeveer zo groot als een rijstkorrel, met een unieke numerieke code. Deze code maakt het mogelijk om het dier aan zijn eigenaar te koppelen wanneer deze door een speciale scanner wordt uitgelezen. Je kunt hier meer lezen over waar de microchip precies voor gebruikt wordt.
De procedure is verrassend eenvoudig en snel. De dierenarts gebruikt een zeer scherpe naald om de chip in te brengen, meestal in de nek of tussen de schouderbladen . Omdat de naald extreem dun is, is de weefselschade minimaal en is de procedure vrijwel pijnloos voor de kat. Het is echter altijd raadzaam om een ​​comfortabele reismand te gebruiken en de kat na afloop een snoepje te geven, zodat ze het bezoek associeert met iets positiefs.
Er bestaan ​​ook andere methoden, zoals het tatoeëren van het linkeroor met een combinatie van letters en cijfers. De microchip voor katten is echter de huidige standaard vanwege de betrouwbaarheid en omdat het de enige geaccepteerde methode is voor reizen naar landen binnen en buiten de Europese Unie , mits vergezeld van een Europees dierenpaspoort en een bewijs van rabiësvaccinatie.
Strafmaatregelen en risico's als u uw huisdier niet identificeert
Het negeren van deze verplichting kan zeer kostbaar zijn. De wet kent een tamelijk streng sanctiesysteem voor wie zijn dieren niet identificeert. Afhankelijk van de ernst van de overtreding en de beoordeling van de autoriteiten kunnen de boetes voor het niet identificeren van dieren aanzienlijk variëren, in sommige gevallen van € 10.001 tot € 50.000.
Naast de financiële boete is het grootste risico het verlies van het dier. Gegevens van de Affinity Foundation tonen aan dat duizenden katten die in asielen worden opgevangen, nooit meer terugkeren naar hun baasje omdat ze niet gechipt zijn. Een kat zonder identificatie is moeilijk terug te brengen , omdat er geen manier is om te bewijzen wie de rechtmatige eigenaar is.
Bovendien is identificatie het belangrijkste middel om illegale fokkerij en ongereguleerde handel te voorkomen . Door de registratie van elk dier verplicht te stellen, wordt de herkomst beter gecontroleerd en wordt een cultuur van verantwoord eigenaarschap bevorderd, waardoor wordt voorkomen dat asielen overspoeld raken met dieren die simpelweg ontsnapt zijn.
Verschillen afhankelijk van de autonome regio
Hoewel de Dierenwelzijnswet de algemene richtlijnen vastlegt, heeft elke autonome regio de bevoegdheid om haar eigen registers en termijnen te beheren. In Madrid is bijvoorbeeld het chippen van katten en fretten verplicht via het RIAC (Register voor identificatie van gezelschapsdieren ), terwijl de registratietermijnen na adoptie in andere regio's kunnen variëren.
- Andalusië: Registratie in het Andalusische dierenregister is verplicht binnen strikte termijnen na de geboorte.
- Castilië en Leon: Als u zich niet registreert, kunt u hoge boetes krijgen.
- Catalonië: Er wordt veel nadruk gelegd op traceerbaarheid en gezondheidscontrole.
- Galicië: De verplichting om de gegevens van de eigenaar binnen korte tijd na een adreswijziging bij te werken, is zeer strikt.
Het is van cruciaal belang om te onthouden dat als u naar een andere stad verhuist of uw telefoonnummer wijzigt, u uw gegevens in het register moet bijwerken . Het heeft geen zin om uw kat een microchip te geven als de database bij het uitlezen een verouderd adres of een telefoonnummer toont dat niet meer bestaat.
Extra tips voor optimale bescherming
Hoewel de microchip de wettelijke basis vormt, is het altijd verstandig om extra beveiligingslagen toe te voegen. Veel experts raden aan om een ​​identificatieplaatje aan de halsband te bevestigen met de naam van de kat en een contacttelefoonnummer. Zo kan iedereen die het dier vindt contact opnemen met de eigenaar zonder de kat naar een kliniek te hoeven brengen om de chip te laten uitlezen.
Het is ook raadzaam om een ​​huisdierenverzekering af te sluiten . Sommige woonhuisverzekeringen dekken ook aansprakelijkheid, wat essentieel is. Mocht uw kat namelijk schade aan derden veroorzaken, dan zorgt het snel identificeren van de eigenaar ervoor dat het incident via de verzekering op een legale en betaalbare manier kan worden afgehandeld.
Voor kattenbezitters die in een kattenkolonie wonen, is het belangrijk te weten dat het eigendom doorgaans bij de betreffende gemeente ligt, hoewel identificatie het belangrijkste middel blijft voor gezondheidscontrole en sterilisatie van deze populaties.
Het is het beste om uw kat te laten chippen en ervoor te zorgen dat de gegevens actueel zijn in het regionale register. Dit voorkomt dat uw kat wordt achtergelaten of kwijtraakt. Door te voldoen aan de huidige regelgeving voorkomt u niet alleen mogelijk torenhoge boetes, maar kunt u ook met een gerust hart slapen, wetende dat er, wat er ook gebeurt, een officiële en permanente koppeling is die ervoor zorgt dat uw huisdier altijd weer thuiskomt.
