De zomer is een lastige periode voor dierenasielen in Spanje. Ze zien een piek in de geboorte van kittens en de adopties daarvan volgen niet altijd. De situatie is vooral precair voor katten, die in Spanje vaker worden achtergelaten en moeilijker een thuis vinden. De concentratie van kittens, zieke dieren en oudere huisdieren vereist speciale aandacht en constante uitgaven aan voeding en veterinaire zorg, wat de financiën van deze organisaties onder druk zet.
Met de komst van warmer weer is extra zorg weer nodig. Natvoer is essentieel om katten gehydrateerd te houden, maar de voorraad raakt snel op. Dierenasiels doen unaniem een ​​oproep: donaties van natvoer en zakjesvoer zijn nodig om het welzijn van de meest kwetsbare katten te garanderen. Organisaties zoals Adopta Plasencia en de Alcoy Animal Protection Society benadrukken dat elke bijdrage telt om hitteberoerte te voorkomen en ervoor te zorgen dat de dieren de zomer gezond doorkomen.
Een zomercrisis
Stijgende temperaturen verergeren een toch al moeilijke situatie. Dierenasiels ondervinden de gevolgen van de toegenomen kosten voor dierenvoer en, vooral, de hogere dierenartskosten voor de dieren die het meest te lijden hebben onder de hitte. Natvoer is geen luxe, maar een noodzaak om katten gehydrateerd te houden wanneer ze in de slechtste conditie aankomen. "Elk blikje telt om een ​​leven te redden en een hitteberoerte te voorkomen bij de meest kwetsbare dieren", zegt Adopta Plasencia, dat zijn schulden ziet oplopen en zijn inkomsten ziet dalen.
De dieren komen van de straat, uit situaties van verlating of uit verwilderde kattenkolonies die interventie vereisen. Het beheren van deze kolonies via het TNR-programma (vangen, steriliseren, terugplaatsen) is een van de activiteiten die de meeste middelen van dierenwelzijnscentra in beslag nemen. In dit verband laat het beheersrapport van sommige centra, zoals Cemba in Miranda de Ebro, een aanzienlijke toename zien van het aantal opgenomen katten, van 127 naar 227 in één jaar, grotendeels als gevolg van zwerfkatten die gevangen zijn voor sterilisatie. Deze toename vertaalt zich echter niet direct in meer verlatingen, maar eerder in intensievere beheer- en controlemaatregelen.
Ook het aantal adopties vertoont een trendverschuiving. De inspanningen om pleeggezinnen te ondersteunen, werpen hun vruchten af: 84% van de dieren die via deze programma's worden opgevangen, vindt een permanent thuis. De cijfers zijn bemoedigend, aangezien 53% van de dieren die als echt verlaten worden beschouwd, een nieuw thuis vindt. Het percentage verlaten dieren blijft echter een groot probleem en is licht gestegen, waardoor dierenasielen hun bewustwordingscampagnes moeten intensiveren.
De wet en verantwoorde adoptie
In deze context spelen regelgevingen een fundamentele rol. Wet 7/2023 betreffende de bescherming van dierenrechten en -welzijn stelt duidelijke eisen aan adoptie. De meest opvallende is het verbod op het weggeven van puppy's, kittens en fretten jonger dan acht weken. Deze periode waarin ze bij hun moeder en broertjes en zusjes leven, is cruciaal voor hun sociale en emotionele ontwikkeling, en het voldoen aan deze eis is een wettelijke voorwaarde voor adoptie. Bovendien moet een adoptie altijd formeel worden vastgelegd in een contract, en moet het dier een microchip hebben en de nodige vaccinaties hebben gekregen om zijn gezondheid te waarborgen.
Dierenasielen staan ​​nu voor het dilemma om hun dagelijkse werkzaamheden te kunnen voortzetten en tegelijkertijd te voldoen aan deze nieuwe wetgeving. De centra moeten hun processen aanpassen om verantwoorde adopties nauwgezet uit te voeren, maar ze hebben ook de taak om het bewustzijn te vergroten. Een huisdier in huis nemen zou geen lichtzinnige beslissing moeten zijn. Verantwoordelijkheid geldt voor alle betrokkenen: de adoptant verbindt zich ertoe om het dier zijn hele leven lang te verzorgen, en het asiel biedt ondersteuning en begeleiding gedurende de eerste maanden om aanpassingsproblemen te voorkomen die tot verlating kunnen leiden. Microchippen, sterilisatie en het naleven van basisgezondheidsrichtlijnen vormen de basis van verantwoord huisdierbezit.
Deze zomer hebben dierenasielen ook te maken gehad met de hittegolf, die de vraag naar hulp aanzienlijk heeft doen toenemen. Mensen kunnen direct helpen door natvoer te doneren, via de lijsten van de asielen of door financiële bijdragen te leveren om de dierenartskosten te dekken. De inzet van vrijwilligers en gastgezinnen is essentieel om het leven te redden van dieren die in een kwetsbare positie verkeren. Tijdelijke opvang is een reddingslijn, niet alleen voor de dieren zelf, maar ook voor gezinnen die nog geen permanente verbintenis kunnen aangaan en die graag een kat in huis hebben in de zomer.
Evenementen ter bevordering van adoptie
Deze oproepen worden aangevuld met sociale evenementen in heel Spanje die tot doel hebben adopties te stimuleren. Beurzen zoals de Adoptiebeurs in San Fernando, Cádiz, laten zien hoe samenwerking tussen gemeenten, dierenasielen en het publiek ertoe kan leiden dat dieren een tweede kans krijgen. Deze evenementen zijn niet alleen bedoeld om een ​​thuis te vinden; ze promoten ook de "adopteer in plaats van kopen"-cultuur en zamelen geld in voor de verzorging van deze gelukkige dieren. Tijdens deze evenementen leert het publiek meer over het werk van dierenwelzijnsorganisaties, het belang van sterilisatie en castratie, de zorg voor zwerfkattenkolonies en de uitdagingen van vrijwilligerswerk.
Andere steden, zoals Alcoy, hebben innovatieve fondsenwervingsmethoden omarmd, zoals het aanbieden van kattenyoga-workshops en zelfverdedigingsactiviteiten om geld in te zamelen voor het onderhoud van de meer dan 90 dieren die ze verzorgen. Creativiteit staat in dienst van een goed doel, want hoewel het aantal achtergelaten honden is gestabiliseerd en zelfs verbeterd, blijft het achterlaten van katten een grotere uitdaging. Het adopteren van een kat, vooral een kitten dat midden in de zomer in een asiel terechtkomt, is een waardevol gebaar dat dierenwelzijnsorganisaties direct waarderen. Zoals de organisaties benadrukken, is het een verandering die het leven van zowel het dier als de adoptant verrijkt en een compensatie is voor alle dagelijkse inspanningen van degenen die zich inzetten voor hun bescherming. De verantwoordelijkheid wordt gedeeld, maar de beloning is onmeetbaar.
